LINIA ELEKTROENERGETYCZNA 400kV
OSTROŁĘKA - OLSZTYN MĄTKI

OSTROŁĘKA - OLSZTYN MĄTKI

BUDOWA LINII ELEKTROENERGETYCZNEJ 400 kV

OLSZTYN

Odpowiedzi spółki Aldesa Nowa Energia, generalnego wykonawcy inwestycji budowy dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV Ostrołęka – Olsztyn Mątki na pytania Internautów przekazane przez Stowarzyszenie „Warnija”

 

Prosimy o podanie uproszczonej procedury montażu słupów i przewodów wysokiego napięcia oraz przy użyciu jakiego sprzętu będą odbywały się prace, w jaki sposób sprzęt ten będzie transportowany na miejsce prac (w stosownym czasie także szczegółowa mapa rozmieszczenia planowanych słupów). Prosimy także o podanie wymiarów i wagi konstrukcji słupowych. Prosimy o podanie wymiarów i wagi konstrukcji słupowych oraz średnicy ich podstawy. Jak będzie wyglądała forma prac na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Środkowej Łyny.

Prace budowlano – montażowe będą prowadzone etapami. W ich trakcie konieczne będzie wprowadzenie czasowych ograniczeń w użytkowaniu części dróg dojazdowych oraz terenu, na którym zostaną wykonane fundamenty i zamontowane słupy. Prace związane z wykonaniem fundamentów pod słupy spowodują jedynie miejscową i krótkotrwałą ingerencję w środowisko. Będzie ona związana z pracami ziemnymi (wykopy), dowozem fundamentów prefabrykowanych lub betonu i zbrojenia.

Transport materiałów na miejsce montażu będzie odbywał się istniejącymi duktami leśnymi. Tam, gdzie nie będzie dojazdu do stanowiska słupowego, od istniejącego duktu wykonana zostanie wycinka leśną na szerokość samochodu, tj. ok.  4m. Wykonawca inwestycji jest zobowiązany przywrócić teren prac budowlanych do pierwotnego stanu. Oznacza to, że w miejscu wycinki czasowej zostaną posadzone nowe drzewa oraz zostanie zaproponowana kompensacja, nowe nasadzenia w przypadku wycinek trwałych.

Słupy pod linię elektroenergetyczną będą montowane z gotowych elementów konstrukcyjnych. Aby ograniczyć  zajmowaną przy montażu powierzchnię terenu w pobliżu stanowisk słupów, zastosowana zostanie tzw. metoda wysokościowa montażu. Słupy wznoszone będą poprzez skręcanie kątowników z zastosowaniem  wyciągarki o wymiarach 4x10m.

Głębokość wykopu pod fundamenty słupów zależy od nośności gruntu. Określa się ją na podstawie badań geologicznych. W typowych przypadkach głębokość wykopu wynosi zwykle do 3,5 m.

W zależności od technologii wykonania, wyróżnia się 2 podstawowe metody posadowienia słupów z użyciem fundamentów:

  • prefabrykowanych - gotowe stopy fundamentowe są przywożone na teren budowy; metodę tę stosuje się najczęściej przy montażu słupów przelotowych; w pierwszej kolejności wytyczany jest obszar prowadzenia prac, następnie zdejmowana jest warstwa humusu o grubości ok. 20 cm; następnie wykonywany jest wykop o przyjętej głębokości; na jego dnie wykonuje się warstwę wyrównującą z podsypki piaskowej o grubość ok. 15-20 cm; w zależności od warunków gruntowych może być konieczne wykonanie warstwy podkładowej wyrównującej z chudego betonu  (klasy B10) o grubości ok. 10 cm; w tak przygotowanym wykopie ustawiane są prefabrykowane stopy fundamentowe; wykop jest zakopywany a na jego powierzchni rozplantowywana jest zdjęta wcześniej warstwa humusu;
  • wylewnych na miejscu - stopy fundamentowe wykonywane są na terenie budowy, w miejscu posadowienia słupa; metoda ta obejmuje przygotowanie wykopu, ustawienie deskowania, montażu zbrojenia i wylanie betonu z odpowiednim jego zagęszczeniem; stosuje się ją zwykle przy montażu słupów mocnych i narożnych.

Podczas wykonywania prac ziemnych w zależności od warunków wodno-gruntowych, przy wysokim poziomie lustra wody, może pojawić się potrzeba zastosowania ścianek szczelnych Larssena i użycia pomp od odpompowania napływającej wody. Wykonany fundament jest elementem punktowym a nie ciągłym, nie powoduje więc trwałych zmian hydrologicznych.

Po zakończeniu montażu każdego słupa teren budowy zostanie poddany rekultywacji.

Na obecnym etapie prac nie ma jeszcze ustalonych typów słupów. Wiadomo jednak, że będą to słupy kratowe serii E33. Poniżej przedstawiamy sylwetki słupów serii E33:


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sylwetka słupa nadleśnego przelotowego PNL – dokumentacja techniczna w opracowaniu (maksymalne wymiary podstawy to około 12x9 m, waga 46,650 t)


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sylwetka słupa nadleśnego przelotowego MNL – dokumentacja techniczna w opracowaniu (maksymalne wymiary podstawy to około 12,3x13,6 m, waga 63,350 t)



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu zlokalizowanych będzie 12 słupów.

Przekrój terenu, prowadzenie linii na słupach nadleśnych
Montaż przewodów odbywa się w następujący sposób:

  • w sekcji, pomiędzy słupami mocnymi  wciągana jest linka  wstępna za pomocą linki przedwstępnej zaciąganej przy użyciu helikoptera lub po wykonaniu wycinek tymczasowych pomiędzy słupami. Do jednego końca linki nośnej, na początku sekcji, instaluje się przewody robocze, które są rozwijane z bębna na samochodzie ciężarowym,
  • drugi koniec linki nośnej, na końcu sekcji, podłącza się do wyciągarki za pomocą której przeciąga się przewody robocze,
  • prawidłowy naciąg odbywa się za pomocą wyciągarki na końcu sekcji i hamownika na początku sekcji.

Terminy prowadzenia robót zostaną dostosowane do cyklu wegetacji roślin i okresów rozrodczych zwierząt. Trwałemu wyłączeniu z użytkowania i przekształceniu powierzchniowej warstwy gleby, ulegną jedynie niewielkie obszarowo fragmenty terenu konieczne do posadowienia słupów. Wykonanie wykopów pod fundamenty wymaga przemieszczenia pewnych mas ziemi. Przed rozpoczęciem wykopów zostanie zdjęty humus i wykorzystany w końcowej fazie prac do rekultywacji placu budowy. Linia nie będzie źródłem ścieków z wód opadowych w fazie budowy, eksploatacji czy likwidacji. Niewielkie powierzchnie utwardzone (fundamenty) będą posiadały czystą nawierzchnię i spływająca z nich woda nie będzie miała negatywnego wpływu. Zostanie zapewnione właściwe gospodarowanie odpadami wytworzonymi w czasie budowy i eksploatacji inwestycji. Odpady przekazane będą  podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia na ich odzysk i unieszkodliwianie.

Wszystkie prace będą wykonywane zgodnie z obowiązującymi normami i Warunkami Technicznymi Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych oraz obowiązujących zasad BHP. Również w przypadku zawarcia szczegółowych wymagań w trakcie budowy w Decyzji o Środowiskowych Uwarunkowaniach Realizacji Inwestycji będą one przestrzegane.

 

W jaki sposób będą składowane materiały budowlane (przewody, elementy słupów itd.) na miejscu prac? Z uwagi na ciężar elementów może dojść do nadmiernego ubicia gleby i przez to do jej wyjałowienia. Ze względu na nadmierny nacisk gleby na korzenie, może także dochodzić do śmierci pobliskich drzew, poprzez przyduszenie korzeni.

Materiały budowlane będą składowane w typowy sposób dla tego rodzaju inwestycji. Miejsca składowania materiałów budowlanych i postoju ciężkiego sprzętu zostaną tak zaplanowane aby nie doprowadzić do zniszczenia płatów cennych siedlisk przyrodniczych. Prace budowlane będą przebiegały szybko i sprawnie, aby w jak najmniejszym stopniu wpłynąć negatywnie na stan środowiska. Szczegółowy sposób ich składowania zostanie określony  z uwzględnienie wytycznych wynikających z Decyzji o Środowiskowych Uwarunkowaniach Realizacji Inwestycji. Szczegółowe informacje na ten temat będą znane na początku 2015 r.

Jak często, w jakiej formie i przy użyciu jakiego sprzętu będzie odbywała się konserwacja linii przesyłowych?

Na podstawie oględzin linii, które przeprowadzane są nie rzadziej niż raz do roku, sporządza się listę usterek. Oględziny wykonują służby eksploatacyjne poruszając się samochodem terenowym wzdłuż linii. Usterki usuwane są na bieżąco i mają charakter konserwatorski .

Budowane obecnie nowoczesne linie przesyłowe wymagają prac konserwatorskich nie częściej niż raz na pięć lat. Każdorazowo, zgodnie z zapisami umowy o służebności przesyłu, wejście na teren na którym zlokalizowane są elementy instalacji, odbywa się za zgodą właściciela danego terenu. Co więcej, właściciel linii przesyłowej zobowiązany jest do przywrócenia terenu do stanu, jaki miał miejsce przed rozpoczęciem prac naprawczych. Ewentualne zniszczenia, które mogą powstać w trakcie prac, są wyceniane przez niezależnych rzeczoznawców i właściciel terenu otrzymuje z tego tytułu odszkodowanie. W tym wypadku odszkodowanie trafia do budżetu miasta, które może przeznaczyć te środki na zagospodarowanie Lasu Miejskiego.

W celu ograniczenia wycinki drzewostanu postawione zostaną słupy 90 metrowe, natomiast w materiałach od Państwa znajduje się informacja, iż minimalna wysokość od ziemi do przewodów wysokiego napięcia będzie wynosiła zaledwie 11 metrów. Jest to wysokość nie pozwalająca na swobodny wzrost lasu.

Wskazana w materiałach informacyjnych na temat inwestycji wartość 11 m jest minimalną odległością przewodów linii od ziemi na terenach otwartych. Wymiar ten określa obowiązująca norma PN-EN 50341.

W przypadku linii nadleśnych, jakie zostaną zastosowane na terenie Lasu Miejskiego w Olsztynie, wysokość słupów zostanie określona na podstawie danych z operatów dendrologicznych. Pozwoli to na zachowanie wymaganych normą odległości do drzew, z uwzględnieniem ich przyrostu w okresie 50-letnim.

Jakie etapy będzie zawierał proces przywracania pierwotnego stanu środowiska po zakończeniu prac? Mamy obawy, iż wypłoszone pracami zwierzęta, nie powrócą na tereny wcześniejszego bytowania. Wśród fauny występują także gatunki chronione.

Przed dokładnym określeniem etapów poszczególnych prac i zabiegów mających na celu przywrócenie stanu środowiska do stanu sprzed budowy, wykonawca inwestycji przeprowadzi badania występującej na danym terenie szaty roślinnej oraz poszczególnych gatunków zwierząt: bezkręgowców, płazów, gadów, ptaków i ssaków. Szczególnie dokładnie zostaną potraktowane gatunki chronione. Inwentaryzowane i analizowane będą stanowiska gatunków roślin i zwierząt, a nawet obszary żerowiskowe, noclegowiska i miejsca zwiększonej koncentracji, trasy migracji itp. Takie kompleksowe ujęcie pozwoli wypracować  najbardziej efektywnych rozwiązań w tym zakresie. Obecnie prowadzone są na szeroką skalę prace inwentaryzacyjne w terenie, które będą stanowiły podstawę do dalszych analiz, sporządzenia Raportu Oddziaływania na Środowisko (ROŚ) oraz określenia kompensacji przyrodniczej.

Prace budowlane zostaną zaplanowane tak, aby w jak najmniejszym stopniu oddziaływały na faunę obszaru, w którym planowana jest realizacja inwestycji. Kierując się tą wytyczną, terminy prowadzenia prac budowlanych zostaną ustalone w taki sposób, aby dobywały się one poza okresem migracji wiosennej ptaków, kiedy zajmowane są rewiry lęgowe, jak i rewiry wodzenia piskląt.

Jak długo będą trwały prace stricte budowlane? Co może wpłynąć na ich przedłużenie i o jak długi okres czasu?

Czas prac stricte budowlanych zostanie określony w szczegółowym harmonogramie po uzyskaniu pozwolenia na budowę oraz zawarciu kontraktów na dostawę materiałów budowlanych. W tej chwili określenie tego czasu jest bardzo trudne. Można przewidywać jednak, że czas potrzebny na montaż jednego słupa wraz z fundamentem to ok. 14 dni, a montaż przewodów i izolatorów to kolejne 3-4 dni na sekcję, co łączenie daje 18 dni.

7 Prosimy o kopię decyzji RDOŚ o środowiskowych uwarunkowaniach.

Na obecnym etapie realizacji projektu jest przeprowadzana inwentaryzacja przyrodnicza obejmująca okres inwentaryzacji zimowej. Po wykonaniu pełnej inwentaryzacji przyrodniczej, obejmującej swoim zakresem wszystkie okresy, zostanie sporządzony Raport Oddziaływania na Środowisko. Następnie raport ten zostanie złożony do RDOŚ w celu uzyskania Decyzji o Środowiskowych Uwarunkowaniach Realizacji Inwestycji. Planowany termin uzyskania decyzji RDOŚ to koniec roku 2014.

Jaką formę będzie miała ingerencja w środowisko, podczas realizowania inwestycji w przypadku każdego z wariantów trasy, ze wskazaniem jego oddziaływania na: rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi i krajobraz. Prosimy o wypunktowanie konkretnych szkód środowiskowych i krajobrazowych, które spowodowane zostaną podczas prowadzenia prac budowlanych oraz po ich zakończeniu.

Szczegółowy wpływ realizacji inwestycji na środowisko będzie można określić dopiero na etapie składania ROŚ, gdy zakończone zostaną wszystkie prace inwentaryzacyjne w terenie. Aby w pełni poznać środowisko przyrodnicze, w którym realizowana będzie tak duża inwestycja jak projektowana linia 400kV, niezbędne jest wykonanie inwentaryzacji przyrodniczej przez co najmniej jeden pełny rok. Dopiero wówczas będzie można określić poszczególne elementy środowiska przyrodniczego, w tym wszystkie stanowiska gatunków roślin chronionych, powierzchnie zajmowane przez poszczególne płaty cennych zbiorowisk i siedlisk przyrodniczych, miejsca i rewiry lęgowe dla ptaków, miejsca rozrodu płazów itd. Brak tego typu wiedzy lub wnioskowanie na tym etapie, bez pełnej wiedzy, mógłby spowodować, że pewne istotne rodzaje oddziaływań, a tym samym działań zmierzających do ich ograniczenia, byłyby pominięte. To z kolei mogłoby wpłynąć negatywnie na stan zachowania środowiska przyrodniczego.

Nie można także w obecnej chwili określić ostatecznie, jak określone rodzaje ingerencji/zagrożeń oddziałują na poszczególne "przestrzenie" w poszczególnych wariantach, gdyż tego typu wpływ musi uwzględniać wszystkie elementy środowiska, a całość musi zostać poprzedzona dogłębną analizą. Ponadto w ROŚ zostanie wskazany szereg uwarunkowań, które będą miały przełożenie na minimalizację negatywnego oddziaływania na środowisko poszczególnych zagrożeń jak np. odpowiedni dobór terminów prowadzenia prac w okresie zimowym - poza okresem lęgowym, kiedy powierzchnia ziemi jest zmrożona i istnieje najmniejsze ryzyko zniszczenia siedlisk, jak i oddziaływania na strukturę gruntów itp.

Czy w procesie inwestycyjnym przewidziane jest usytuowanie stacji transformatorowej, a jeśli tak, to w którym miejscu i o jakiej powierzchni (mapa)?

Proces inwestycyjny nie przewiduje usytuowania nowych stacji elektroenergetycznych.

Prosimy o przedstawienie możliwych wariantów przebiegu trasy planowanej linii energetycznej.

Wykonawca inwestycji przeanalizował 2 warianty trasy linii w mieście Olsztyn i okolicznych miejscowościach.  Pierwszy – po trasie istniejącej linii 220 kV, oraz drugi – zakładający przejście przez północne tereny Lasu Miejskiego w Olsztynie.

Pierwotna koncepcja trasy linii 400 kV zakładała poprowadzenie jej w trasie istniejącej linii 220 kV w gminie Dywity. Szczegółowa wizja lokalna przeprowadzona przez Wykonawcę wykazała jednak, że linia w tym wariancie przebiegałaby przez tereny wysoko zurbanizowane, na których dynamicznie rozwija się budownictwo mieszkaniowe.

Aldesa Nowa Energia, zdając sobie sprawę z wagi dialogu z lokalnymi społecznościami przy realizacji tego typu inwestycji, rozpoczęła rozmowy w tej sprawie z Urzędem Gminy Dywity już na wstępnym etapie prac projektowych, tj. w czerwcu br. W porozumieniu z Urzędem Gminy Dywity i Urzędem Miasta Olsztyn, spółka podjęła prace nad wariantem trasy linii, który umożliwi ominięcie zurbanizowanej części gminy. Takie rozwiązanie wychodziło naprzeciw oczekiwaniom władz gminy i mieszkańców zaniepokojonych m.in. o dalszy rozwój budownictwa mieszkaniowego i bliską lokalizację linii względem miejscowej placówki zdrowia.

Po przeanalizowaniu lokalnych uwarunkowań społecznych i środowiskowych Aldesa podjęła decyzję o skierowaniu trasy linii przez Las Miejski w Olsztynie. Rozwiązanie to zostało uznane za optymalne i pozytywnie zaopiniowane przez Prezydenta Miasta Olsztyna. Podobną decyzję podjęła Rada Miasta Olsztyn, która 16 grudnia 2013 r. przyjęła uchwałę o wprowadzeniu linii w tym wariancie do MPZP. Wariant drugi jest obecnie procedowany.

Czy częściowa zmiana istniejącej trasy przebiegu linii wysokiego napięcia nie wpłynie bardziej negatywnie na środowisko, pociągając za sobą ingerencję w tereny dotąd nienaruszone, zamiast korzystania z terenów już eksploatowanych?

Budowa linii wysokiego napięcia w obszarach, na których taka infrastruktura do tej pory nie istniała, zawsze powoduje pewne zaburzenie krajobrazu, poprzez pojawienie się konstrukcji słupów. 

Z uwagi jednak na uwarunkowania planistyczne i związane z nimi uzgodnienia, wariant przez Las Miejski w Olsztynie wydaje się być w świetle ustaleń z władzami miasta Olsztyn jedynym racjonalnym rozwiązaniem. Aldesa Nowa Energia, we współpracy z autorami inwentaryzacji terenowej i  ROŚ, wybierze przy budowie linii 400 kV przez obszar Lasu Miejskiego w Olsztynie  rozwiązania technologiczne, które zagwarantują ograniczenie do minimum ingerencję w środowisko przyrodnicze.

Jednym z takich rozwiązań są słupy nadleśne, które zagwarantują znaczne zmniejszenie pasa przecinki, a tym samym ograniczą wycinkę drzew. Drogi dojazdowe dla pojazdów budowy będą w dużej mierze opierały się o sieć dróg już istniejącą. Obszary wokół miejsc posadowienia słupów będą przywracane do swoich pierwotnych funkcji. Mając na uwadze przeprowadzenie linii 400 kV nad Lasem Miejskim w Olsztynie należy zwrócić uwagę, że obszary leśne, przez które ma przebiegać projektowana linia to na ogół siedliska borowe, w obrębie których nie wydzielono obszarów prawnie chronionych, a występujące gatunki roślin chronionych to gatunki stosunkowo często występujące w naszym kraju, których populacje nie są zagrożone w sposób znaczący (informacja ta nie uwzględnia geofitów wczesnowiosennych i gatunków kwitnących w okresie wiosny, które inwentaryzowane będą dopiero w sezonie 2014 r.).

Zgodnie z jakimi normami (poza Normą Polskiego Komitetu Normalizacyjnego PN-EN-50341-1) uwzględniającymi ochronę środowiska, będzie wykonana inwestycja?

Zgodnie ze standardami przyjętymi w naszym kraju urządzenia elektroenergetyczne i przesyłowe muszą odpowiadać pewnym normom, które warunkują zarówno jakość ich wykonania, jak i bezpieczeństwo związane z ich użytkowaniem.

Dokumentacja związana z przygotowaniem ROŚ wynika z zapisów ustawodawstwa i to właśnie przepisy prawne regulują zakres jej opracowania. Autorzy ROŚ mogą w samym Raporcie wskazać zasadność zastosowania pewnych norm poza ogólnie stosowanymi w tego typu inwestycjach, czy procedur - jak np. związanych z używaną technologią, czy sprzętem, jednak będą to wskazania fakultatywne.

Poniżej wykaz przepisów związanych z realizacją inwestycji:

 

PN-EN 50341-1:2013: Elektroenergetyczne linie napowietrzne prądu przemiennego powyżej 45 kV

PN-EN 50341-3-22:2010: Zbiór normatywnych warunków krajowych. Normatywne warunki krajowe dla Polski

PN-EN 50182(U): Przewody do linii napowietrznych – Przewody z drutów okrągłych skręcanych współosiowo

PN-IEC 1089:1994/A1:2000: Przewody gołe okrągłe o skręcie regularnym do linii napowietrznych

PN-EN 62219:2003(U): Przewody do linii napowietrznych – Przewody skręcane warstwowo z drutów profilowych

PN-EN 61395:2000(U): Przewody energetyczne do linii napowietrznych – Metody badań płynięcia przewodów wielodrutowych

PN-EN 61284: Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Wymagania i badania dotyczące osprzętu

PN-EN 61897: Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Wymagania i badania dotyczące tłumików drgań eolskich typu Stockbridge’a

PN-EN 60794-1-2:2004(U): Kable światłowodowe. Część 1-2: Wymagania wspólne. Podstawowe metody badań

PN-EN 60794-3:2002(U): Kable światłowodowe. Część 3: Wymagania szczegółowe. Podstawowe metody badań

PN-EN 60794-4:2004(U): Kable światłowodowe. Część 4: Specyfikacja grupowa. Napowietrzne kable światłowodowe układane wzdłuż linii energetycznych

PN-EN 187000:2001: Ogólne wymagania. Kable światłowodowe.

PN-EN 187200:2002: Specyfikacja grupowa – Telekomunikacyjne kable światłowodowe napowietrzne.

PN-EN-1993-3-1: Konstrukcje stalowe – Podpory linii elektroenergetycznych – Projektowanie i wykonanie.

PN-EN 10025-1:2005(U): Wyroby walcowane na gorąco z niestopowych stali konstrukcyjnych. Część 1 Warunki techniczne dostawy.

PN-EN 10025-2:2005(U): Wyroby walcowane na gorąco z niestopowych stali konstrukcyjnych. Część 2 Warunki techniczne dostawy stali konstrukcyjnych niestopowych.

PN-EN 10025-3:2005(U): Wyroby walcowane na gorąco z niestopowych stali konstrukcyjnych. Część 3 Warunki techniczne dostawy stali konstrukcyjnych drobnoziarnistych spawalnych po znormalizowaniu lub walcowaniu normalizującym.

PN-EN 10025-4:2005(U): Wyroby walcowane na gorąco z niestopowych stali konstrukcyjnych. Część 4 Warunki techniczne dostawy stali konstrukcyjnych drobnoziarnistych spawalnych po walcowaniu termomechanicznym.

PN-EN ISO 4759-1:2004: Tolerancje części złącznych. Część 1: Śruby, wkręty, śruby dwustronne i nakrętki. Klasy dokładności A, B i C

PN-EN-1993-1-8: Projektowanie konstrukcji stalowych - Część 1-8: Projektowanie węzłów

PN-EN ISO 13920: Spawalnictwo. Tolerancje ogólne dotyczące konstrukcji spawanych.

PN-EN ISO 5817:2005(U): Spawanie stali, niklu, tytanu i ich stopów. Poziomu jakości według niezgodności spawalniczych.

PN-EN ISO 1461:2011: Powłoki cynkowe nanoszone na stal metodą zanurzeniową (cynkowanie jednostkowe) – Wymagania i badania

PN-E-06303:1998: Narażenia zabrudzeniowe izolacji napowietrznej i dobór izolatorów do warunków zabrudzeniowych.

PN-77/E-05118: Przemysłowe zakłócenia radioelektryczne. Elektroenergetyczne linie i stacje wysokiego napięcia. Dopuszczalny poziom zakłóceń. Ogólne wymagania i badania terenowe

Załącznik nr 11 do rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 04.09.1997 r. Wymagania techniczne i eksploatacyjne dla kabli optotelekomunikacyjnych liniowych

Wymagania techniczne i eksploatacyjne dla przewodów odgromowych z włóknami światłowodowymi dla linii energetycznych wysokiego napięcia (OPGW): Instytut Łączności, Warszawa 1998 r.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 z późniejszymi zmianami)

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Ustawa z dnia 28 września 1991 r o lasach

Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu zgłaszania oraz oznakowania przeszkód lotniczych (Dz. U. 130 z dnia 24 lipca 2003 r. z późniejszymi zmianami)

Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. nr 192 poz. 1883)

Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 04 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2007 nr 120 poz. 826)

Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia na „Budowę dwutorowej linii 400 kV Ostrołęka – Olsztyn Mątki z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji Ostrołęka – Olsztyn”

Dlaczego proponują Państwo zmianę trasy przebiegu linii wysokiego napięcia, względem już istniejącej? (chodzi o odcinek omijający Olsztyn)?

Z jakiego powodu w obszarze granicy gminy Olsztyn istniejąca trasa przebiegu linii elektroenergetycznych została zmieniona?

Dlaczego trasa linii idzie przez Las Miejski, a nie wykorzystuje bezleśnych terenów wokół Olsztyna?

Odp:  Inwestycja polegająca na budowie dwutorowej linii 400 kV Ostrołęka – Olsztyn Mątki jest  realizowana w sposób, który zapewnieni bezpieczną pracę całego Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Aby było to możliwe należy zachować nieprzerwane dostawy energii elektrycznej w północno-wschodniej części kraju. Jedynym połączeniem, które pozwala na dostarczenie tej energii z Elektrowni Ostrołęka w kierunku północnym, m.in. do Olsztyna i sąsiadujących miejscowości, jest istniejąca linia 220 kV Ostrołęka – Olsztyn.

Z uwagi na konieczność zachowania ciągłości zasilania aglomeracji Olsztyna istniejąca linia 220 kV Ostrołęka – Olsztyn nie może być wyłączona przed rozpoczęciem eksploatacji nowego połączenia 400 kV Ostrołęka – Olsztyn. Z tego względu nowa linia 400 kV nie może być prowadzona w istniejącym korytarzu linii 220 kV.

Trasa nowej linii 400 kV została wyznaczona ze względu na następujące czynniki:

  • prężnie rozwijające się tereny mieszkalne i usługowe na terenie sąsiedniej gminy Dywity,
  • zbyt wąski korytarz technologiczny istniejącej linii 220 kV,
  • w przypadku ulokowania nowej linii 400 kV w korytarzu technologicznym istniejącej linii, konieczność poszerzenia tego korytarza z jednoczesną ingerencją w zabudowę mieszkaniową.

Jakie i gdzie dokładnie ulokowane polany w lesie firma chce wykorzystać?

Wykonawca bierze pod uwagę sytuowanie słupów w takich miejscach aby minimalizować wycinkę drzew. Na obecnym etapie prac nie jesteśmy w stanie wskazać dokładnych lokalizacji słupów. Przewidujemy, że ścisła lokalizacja słupów będzie znana w lipcu bieżącego roku. W związku z tym nie można dokładnie wskazać miejsc w lesie które do tego celu będą wykorzystywane.

O jakie konkretnie szczegółowe rozwiązania techniczne ograniczające wycinkę drzew, chodzi?

W przypadku dwutorowej linii 400 kV Ostrołęka – Olsztyn Mątki wykorzystane zostaną specjalne słupy nadleśne, dzięki czemu przewody zostaną poprowadzone nad koronami drzew i będzie można uniknąć ich wycinki wzdłuż trasy linii. Usunięte zostaną jedynie nieliczne drzewa w miejscach planowanego posadowienia słupów.

Czy w charakterze budowlanym, planowana inwestycja ma status nowej inwestycji, czy modernizacji linii istniejącej.

Planowana inwestycja ma status nowej inwestycji.

Złożono wnioski o upadłość firmy Aldesa, jak to się ma do wiarygodności przedsiębiorstwa?

Aldesa Nowa Energia Spółka z o.o. jest częścią międzynarodowego konsorcjum Aldesa. Konsorcjum działa na trzech kontynentach zatrudniając ok. 2600 pracowników. W Polsce zatrudnimy ok. 180 pracowników realizując kilkanaście inwestycji infrastrukturalnych w tym trzy linie elektroenergetyczne. Spółka jest w dobrej kondycji finansowej i w pełni wypłacalna. Korzystamy z kilkudziesięciu podwykonawców. Jeden z nich złożył do sądu rejestrowego wniosek o upadłość ze względu na spór jaki z nim toczyliśmy co do wysokości faktury. Sprawa ta została wyjaśniona, a wniosek wycofany.

Jeśli masz pytania, prosimy o kontakt: kontakt@liniaolsztynostroleka.pl
Jesteśmy do Twojej dyspozycji.

kontakt@liniaolsztynostroleka.pl